"زن و زبان" نوشته عبدالله غذامی و ترجمه هدی عوده تبار جستاری دیگر در چگونگی جامعه ای است که گویی فقط مردان در آن وجود دارند و همه -حتی بیشتر زن ها- تلاش می کنند نیمی از جامعه را نادیده بگیرند.
در توضیح پشت جلد این کتاب آمده است: "زن و زبان" تلاش عبدالله غذامی در نشان دادن ویژگی مردانه زبان از یک سو و پیکار فرهنگی زنان برای ورود به ساختار زبان از سوی دیگر است. غذامی به عنوان یک فمینیست عرب، پژوهشی قابل ارج ارائه داده و سیر حضور زن در ادبیات عرب را -از شهرزاد قصه گو در داستان های هزارو یک شب تا نویسندگان و قهرمانان زن در رمان های معاصر- نشان داده است. غذامی با انتقاد از حذف زنان از حوزه زبان و فرهنگ و یکه تازی عنصر "مردانگی" در آن، از ما می پرسد: آیا زن توانایی دارد که زبان را نیز زنانه یا دست کم انسانی کند یا اینکه زبان به حدی از مردانگی رسیده که دیگر امیدی به اصلاح آن نیست؟
زن و زبان را انتشارات گام نو برای اولین بار در سال ۸۷ چاپ کرده است.
توصیه می کنم این کتاب رو حتما بخونید. جالبه...
امضا: همیشه بی بهار
