هشدار به ورزشکار ها به ویژه دونده ها از سوی پروفسور آمریکایی

"واقعیتش اینه" که این روزا ما زیاد حوصله نداریم اینجارو آپ دیت کنیم. اما همیشه از وبلاگ هایی که دیر آپ می شدن بدم می اومده. درسته کسایی که اینجارو می خونن دوستای ما هستن و ما رو نمی کشن بخاطر دیر شدن نوشته ها.... اما من معتقدم آدم به نزدیکای خودش هم یه تعهداتی داره...
روزنامه نیویورک تایمز امروز به دونده ها هشدار داده که نباید در مواقع تمرین یا مسابقه هاشون آب زیاد بخورن.
استاد دانشگاه سان دیگو که بر روی دونده ها متعددی مطالعه کرده گفته  دونده ها در روزهای مسابقه معمولا خیلی آب می خورند و این آب برای اونا خطر مرگ داره. چون زمانی که اونا توی یه مقطع زمانی کوتاه مقدر زیادی آب می نوشن، خون خودشونو رقیق می کنن و این خون رقیق شده که در تمام بدن در حال گردشه طبعا وارد مغز می شه.
به گفته این پروفسور آمریکایی، به این ترتیب دونده ها مقداری آب رو وارد سلول های مغز می کنن و سلول ها افزایش حجم پیدا می کنن و به جمجمه فشار میارن و این فشار به جمجمه می تونه در لحظاتی موجب مرگ بشه.
اون توضیح می ده وقتی از ورزشکارا می پرسن برا چی اینقدر آب می خورید می گن چون می ترسیم دچار کمبود آب بشیم. اما اونا توجه ندارند که کسی تا حالا در این شرایط از بی آبی نمرده اما از ورم سلول های مغز که به جمجمه فشار میاره، تا حالا بسیاری از دونده ها جون خودشونوازدست دادن.
دوباره "واقعیتش اینه" که آقامون عجله داره و من نمی تونم بقیه مطلبو ترجمه کنم. شما میتونین مشروحشو  اینجا بخونین. http://www.nytimes.com/2005/10/20/sports/othersports/20marathon.html

روزنامه انگلیسی گاردین در شماره روز سه شنبه خود نوشت: آخرین یافته های دانشگاه توکوهاما در ژاپن حاکی از آن است که  هورمون اکسی توسین موسوم به هورمون "اتصال" نقش بسیار اساسی در دوست یابی افراد دارد.
در ادامه آمده است این هورمون که نخستین تظاهرات خود را در زمان جنینی بروز می دهد و مهمترین عامل ارتباط مادر و جنین است، در زمان کودکی و بزرگسالی نیز سبب می شود که افراد بهتر با اطرافیان خود ارتباط برقرار کنند.
اکسی توسین همان هورمونی است که سبب می شود وقتی با یک نفر برای اولین بار صحبت می کنیم، فکر می کنیم قبلا وی را دیده ایم و حس آشنایی با او برقرار می کنیم.

از افرادی که با علوم تغذیه آشنایی دارند و این مطلب رو می خونن خواهش می کنم درباره لیست خوردنی هایی  که می تونن اکسی توسین رو در بدن انسان افزایش بدن برای ما کامنت بذارن تا همگی یک کم دوست یابی خودمونو قوی کنیم و لااقل برای وبلاگ هایی که می خونیم یه کامنت خشک و خالی بذاریم

مرخصی زایمان برای مردها... آخرین مصوبه وزارت بهداشت انگلیس

 

 جالبه...در حالی که توی ایران بسیاری از افراد و به ویژه مردها با مرخصی زایمان برای خانم های شاغل مخالف هستند و می گن: زنو چه به کار کردن...اینا زنا رو پر رو کردن... یعنی چه که کارمند جماعت یهو چهار ماه کارشو ول کنه بره مرخصی ووووو... دولت تونی بلر نخست وزیر انگلیس برای مردها هم مرخصی بچه دارشدن تعیین کرده و خوبه بدونید که به گزارش روزنامه انگلیسی دیلی میل مدت این مرخصی "زایمان" مردها از سوی دولت انگلیس شش ماه تعیین شده است.
روزنامه دیلی میل که تیتر اول روز دوشنبه خودشو به این موضوع اختصاص داده، نوشت: وزارت بهداشت انگلیس مرخصی برای مردهایی که بچه دار می شوند را به مدت شش ماه تعیین کرد زیرا این مدت حضور مردان "تازه پدر شده" در کنار همسر "تازه زا" (اینم از اون واژه های عامیانه جالبه. تازه زا یه صفته که با رعایت تمام قوانین صفت ساز فارسی ساخته شده ولی متاسفانه ما فکر می کنیم این واژه رو فقط باید زنان عامیانه به کار ببرند)  و نوزادشان چنان بر روحیه هر سه تاثیرگذار و مفید خواهد بود که می تواند بسیاری از ناهنجاری های روحی را که ممکن است در آینده برای آنها ایجاد شود، از بین ببرد.
البته بسیاری از شرکت های خصوصی انگلیس به ویژه شرکت های کوچک نسبت به این قانون جدید اعتراض کرده اند.  
... آقامون می گه خداکنه این قانون توی ایران هم تصویب بشه... در این صورت ما قول می دیم قوانینو رعایت کنیم.

رنگ صورتی

واقعیتش من می خواستم اولین نکته بهداشتی از یافته های این غربی های خدانشناس و کافر رو درباره رژیم غذایی بنویسم.
امامقارن شدن اولین نوشته این وبلاگ با اولین روز ماه رمضون باعث شد که فعلا حرف رژیمو نزنم. چون می دونم ممکنه خیلی از شماها موقع خوندن این مطلب گرسنه باشید و ...
در هر حال موضوع امروز مربوط به  رنگ صورتی و دلیل انتخاب اون از طرف خانم هاست.

 

روزنامه انگلیسی تلگراف امروز نوشت: در آمریکا و سال ۱۹۹۱ بود که اولین لودر (Evelyn Lauder) دختر رئیس بزرگترین کارخانه لوازم آرایش و دست اندرکار بیمارستان زنان نیویورک ماه اکتبر را به عنوان ماه هوشیاری نسبت به سرطان سینه تعیین کرد و گفت اگر زنان نسبت به این موضوع هوشیار باشند از تعداد زیادی از موارد سرطان سینه جلوگیری می شود. او از آن به بعد یک ربان صورتی به نشانه این بیماری بر روی لوازم آرایش کارخانه لودر می چسباند تا زنان با دیدن ربان به یاد بیاورند که باید نسبت به این بیماری هوشیار باشند.
ربان صورتی از آمریکا به انگلیس و دیگر کشورهای جهان رفت و هم اکنون در تمام بازارچه های خیریه که برای کمک به افراد سرطان سینه برگزار می شود، بر روی بیشتر وسائل یک ربان صورتی قرار گرفته است و یا حتی بسیاری از کالاها به رنگ صورتی هستند. در واقع در کشورهای غربی رنگ صورتی و به ویژه ربان صورتی نشان دهنده هشدار نسبت به سرطان سینه و تلاش برای پیشگیری از آن است.
نمی دونم رواج یافتن صورتی و صورتی چرک در سالهای اخیر در ایران هم ربطی به این موضوع داره یا نه. آقامون که خیلی محجوب به حیائه ،خجالت می کشه درباره این موضوع نظر بده. اما من می گم ممکنه بی ربط نباشه.
خوبه بدونید: سرطان سینه هم اکنون در جهان  از هر ۹ زن یک نفر را گرفتار می کند و در سال ۱۳ هزار زن و ۸۰ مرد از بیماری جان خود را از دست می دهند.
راستی هرکی می خواد اطلاعات بیشتری داشته باشه بره توی این لینک:http://www.telegraph.co.uk/health/

---

این هم یه لینکه که یه دوست خوب امروز برام فرستاد. شما هم ببینید حس خوبی به آدم می ده: http://positivepause.com/index.html

سلام

 

 

 

بالاخره من و آقامون هم تصمیم گرفتیم وارد گود وبلاگ نویسی بشیم. آخه مگه می شه ما از قافله عقب بمونیم.

دیروز یکی از بچه های ناهارخوری می گفت: اگه کسی وبلاگ نداشته باشه عبدالله ست!

اگه اشتباه نکنم دوره آخر زمون شده که بنده خدا بودن بی کلاسی حساب می شه.

خلاصه این شد که من و آقامون هم تصمیم گرفتیم وبلاگ دار بشیم.

ما سعی می کنیم مفید باشیم تا شما از خوندن این وبلاگ و ما از باز کردن اون پشیمون نشیم.